Kemal Sunal bir çok insanın ortak fikrine göre ülkemizin gelmiş geçmiş en iyi erkek komedi oyuncusudur.Oynamış olduğu filmler,bugün bile gösterildiği kanallarda yüksek oranda reyting alıyor,hala insanlara yüksek dozda kahkaha attırabiliyor.Mesela Kibar Feyzo,Hababam Sınıfı serisi,Korkusuz Korkak ve buna benzer bir çok film.Ama bugün onun yine çok beğenilen,bana göre kara mizahın Türkiye'deki en güzel örneklerinden biri olan Yoksul filmini yazacağım.
Hikaye(Yapım Yılı 1986) bir iş hanında,çay ocağında çalışan,adının belki de bilindiği halde kimsenin söylemediği 'Yoksul' diye seslenilen bir orta halli bir Türk insanının hikayesidir.En büyük hayali,aynı iş hanında bulunan konfeksiyon atölyesinde çalışan Leyla adındaki kızla evlenmektir.Ama Yoksul, Leyla için sadece kullanabileceği,parasını yiyebileceği saf bir adamdır.
Gelelim bu filmin neden bu kadar önemli olduğuna.En başta şunu söyleyebilirim,hikaye öyle gerçekçi anlatılıyor ki,filmi izleyen(ben de dahil) iş hanında çalışan veya iş hanı hayatını ve insanlarını iyi tanıyan birisi,her karakterde veya her olayda kendini bulabilmektedir.Bunu bu denli iyi anlatan da tabii ki gelmiş geçmiş en iyi yönetmenlerden biri olan Zeki Ökten'dir.(bknz.Çöpçüler Kralı,Pehlivan).Çünkü bence bir filmi rezil de eden,vezir de eden yönetmendir.Dünya'nın en iyi senaryosunu yazsanız,en iyi oyuncularla çalışsanız,iyi bir yönetmen değilseniz,o filmin ağırlığı altında ezilirsiniz.Tabii tam tersi de olabilir.İyi bir yönetmenseniz,hayatında set görmemiş bir insanı bile pekala bir star edasında oynatabilirsiniz.
Film'e tekrar dönecek olursak,Zeki Ökten öncelikle olağanüstü bir atmosfer sunarak izleyiciye inanılmaz bir ziyafet sunuyor.Arka planda kullanılan müzikler,iş hanının kargaşası,kullanılan karakterler vs.Söylediğim gibi,bu tür yerlerde çok çeşitli insan tipleri vardır.Hacı,çapkın,sinirli,küçük yaşta cüzii bir miktara çocuk işçiler,zenginlik hayali kuran,bunu yaparken de umudunu altılı ganyana ve loto-toto'ya bağlayan gençler ve buna benzer insan manzaraları.Bu insanların hepsini bir arada görebileceğiniz nadir yerlerden biridir bu hanlar.Görünüşte birbirine çok benzeyen,aynı zamanda birbirinden çok farklı insan manzaraları.Buranın çay ocağında çalışan insanlar,onlar için bir haberci,bir ayakçı,bir borç isteme umudu,kısacası herşeydir.Bu filmde bu düzen olağanüstü bir biçimde anlatılarak,ne kadar önemli bir film olduğunu böylece göstermiş oluyor.
Son olarak Yaman Okay(1951-1993) için bir parantez açmak isitiyorum.Türk sinema tarihi için büyük bir kazanç olan,maalesef 42 yaşında kaybettiğimiz bu oyuncu,Yoksul'un patronu olan Süleyman(Yoksul'un deyimiyle Sülüman) rolünde karşımıza çıkıyor.Faizci,işhanının odabaşı olan,aynı zamanda çay ocağının sahibi olan bu karaktere öyle bir hayat veriyor ki,filmin belki de en can alıcı karakteri olmasını sağlıyor.Ruhu şad olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder