Fil Adam

Bir film nasıl kült olur ve klasikler arasında yer alır cevabının tam karşılığı işte bu film.Kendime de çok kızıyorum elbette,neden izlemeyi bu zamana kadar bekledim diye.İzledikten sonra,bir çok kişinin,benimle aynı düşüncede olacağını tahmin ediyorum.

  Gerçek bir öyküden esinlenerek çekilen bu film,John Merrick isimli,doğuştan gelen fiziksel bozukluğa sahip olan birinin hayatını sinemaya aktarılmıştır.Bu hastalık filme adını da veren ve halk arasında 'Fil Adam' olarak bilinen bir tür hastalıktır.Bu hastalıkla boğuşan,Dünya'nın belirli bölgelerinde yaşayan insanların varlığı hala devam etmektedir.

   Film'imizin başrol oyuncusu,Fil Adam karakterine hayat veren John Hurt.John,bu filmde öylesine olağanüstü bir çıkarmıştır ki,1981 yılında Bafta Ödüllerinde 'En İyi Erkek Oyuncu' ödülü ile taçlandırılmıştır.Bu hastalığa yakalanan insanların gerçek hayatta nasıl zorluklarla karşılaştıkları,nasıl toplumdan dışlandıkları yada sadece filmde olduğu gibi sirk,panayır vb.işlerde çalışmak zorunda olduklarını öyle ustaca,adeta masal gibi aktaran oyuncu,bu ödülü boşuna haketmediğini çok iyi bir şekilde göstermektedir.Film'den ayrıntı vermek istemiyorum ama,özellikle iki sahne vardır ki,bu sahnelerde,insanın etkilenmemesi neredeyse imkansıza yakındır.Birincisi şömine başında,misafir olduğu evdeki dostlarına annesinin resmini göstererek,onu nasıl özlediğini ve aradığını anlattığı sahnedir.Burada öylesine içten bir kaç cümle söylemektedir ki ,bence filmin can alıcı noktasıdır.Diğeri ise,yukarıda da belirttiğim gibi,bu hastalığa maruz insanların nasıl toplumda alay konusu oldukları hakkında bizi çok iyi bilgilendiren istasyon sahnesidir.Burada da artık isyan noktasına gelen John Merrick ''I'm human' repliğiyle adeta,o insanların duygularına tercüman olmkatadır.

  Film'in bir diğer ağır topu ise kuşkusuz sinemanın gelmiş geçmiş en iyi oyuncularında biri olan Anthony Hopkins'dir.John Merrick'e tüm iyi niyetiyle yardım etmek ve onu topluma kazandırmak isteyen doktor Frederick Treves rolü ile karşımıza çıkan Hopkins,yine kendinden beklentileri boşa çıkarmamış ve her zamanki gibi muhteşem bir performans sergilemiştir.

   

  Son paragrafı tabii ki film yönetmeni David Lynch için ayırdım.Bu evrenin en başarılı yönetmenlerinden biri olan Lynch,ustalıkla işlenen senaryoyu,öylesine başarılı bir şekilde beyazperdeye aktarıyor ki,sinemaseverler için muhteşem bir görsel şölen ortaya çıkıyor.Harika planlar,karakterlerin adeta iç dünyasına bizi mahkum edecek kadar ince işçilikler,yönetmenin neden bu kadar büyük bir isim olduğunu bize bir kez daha hatırlatıyor.1980 yapımı olmasına rağmen filmin siyah-beyaz olduğunu hatırlatmak isterim.İyi seyirler.